Op weg naar De Koperen Plas

23 juli 2026. Eindelijk was het zover. De dag waar Gianni al weken naar had uitgekeken was aangebroken. De auto stond klaar, de aanhangwagen was de avond voordien al volledig ingeladen en niets kon ons nog tegenhouden. Bestemming: De Koperen Plas in Zwolle.

We waren al eerder in de omgeving van Zwolle gaan vissen, namelijk op Tom's Creek, maar deze keer stond een nieuw avontuur op het programma. De Koperen Plas was voor ons een onbekend water en dat maakte de spanning alleen maar groter.

Zoals altijd ging er heel wat materiaal mee. De tent, hengels,onthaakmateriaal, voer, boilies, haken, onderlijnen, hoofdlijnen, kleding, eten... werkelijk alles kreeg een plaatsje in de auto of de aanhangwagen. Ook voor Lompie was alles voorzien: zijn voeding, drinkbak, dekentje en natuurlijk zijn vaste plekje in de auto.

Omdat we op stek 8 zouden vissen, ging ook de opblaasboot mee. Rond deze stek bevinden zich rietkragen en lelievelden waar een sterke karper zich tijdens de dril kan vastzwemmen. En het is er te ondiep om een bootje met elektromotor te huren . Het zou jammer zijn om een mooie vis te verspelen omdat je er vanaf de kant niet meer bij kunt. Met de boot konden we, indien nodig, veilig naar de vis varen en hem alsnog landen.

Om 8.30 uur begonnen we aan onze reis. De rit naar Zwolle zou ongeveer 3 uur en 45 minuten duren, wat perfect uitkwam aangezien we pas vanaf 13.00 uur konden inchecken. Terwijl de kilometers langzaam onder de wielen verdwenen, groeide de voorpret met de minuut.

Na ongeveer 180 kilometer vonden we het tijd voor een korte tussenstop. Even de benen strekken, een toiletbezoek en natuurlijk een drinkpauze en plaspauze voor Lompie. Zoals altijd gedroeg hij zich voorbeeldig. Rechtop zittend hield hij alles nauwlettend in de gaten. Het leek wel alsof hij perfect wist dat er iets bijzonders stond te gebeuren. Zijn nieuwsgierige blik sprak boekdelen en hij genoot zichtbaar van de reis.

Voor Gianni was het ook tijd om de innerlijke mens te versterken. Twee warme worstenbroodjes verdwenen al snel naar binnen. Eerder een stevig ontbijt dan een middagmaal, maar tijdens zo'n trip smaken zelfs de eenvoudigste dingen heerlijk.

Na de korte pauze reden we verder richting Zwolle.

Bij aankomst besloten we niet meteen alles uit te laden. Eerst wilden we de omgeving rustig verkennen en Lompie de kans geven om na de lange autorit zijn poten te strekken. Tijdens onze wandeling kregen we meteen een uitstekende eerste indruk van het domein. Het zag er zalig uit , de wandelpaden waren mooi aangelegd en de rust rondom het water viel onmiddellijk op.

Daarna wandelden we naar het paviljoen om ons aan te melden. Ook daar werden we bijzonder hartelijk ontvangen. We kregen meteen een gratis flesje water en een heerlijke kop koffie aangeboden. Een klein gebaar, maar eentje dat na een lange autorit enorm werd gewaardeerd.

Tijdens het inchecken namen de beheerders uitgebreid de tijd om alles uit te leggen. We kregen heel wat nuttige informatie over het water, de stekken, de diepteverschillen, de visveiligheidsregels en enkele praktische tips die onze sessie alleen maar beter konden maken. De ontvangst was werkelijk super en je voelde meteen dat gastvrijheid hier hoog in het vaandel staat.

Het paviljoen bleek bovendien van alle gemakken voorzien. Hier bevinden zich nette douches en toiletten die je tijdens je verblijf kunt gebruiken. Tussen 14.00 uur en 16.30 uur kunnen vissers er bovendien gratis terecht voor een kop koffie of een flesje water. En eventueel een frisse douche.

Omdat onze stek, stek 8, helemaal aan de overkant van het domein lag, was het toch een flinke wandeling naar het paviljoen. Gelukkig is er vlakbij de stekken ook een sanitair blok met een 24 uur per dag toegankelijk toilet en een tappunt waar je drinkwater kunt bijvullen. Dat maakt het verblijf aan de waterkant een stuk aangenamer. Voor wie zich sneller over het domein wil verplaatsen, is het zelfs mogelijk om een elektrische step te huren.

Na alle uitleg stapten we opnieuw in de auto en reden we richting stek 8. Nu begon het pas echt te kriebelen. Het water lag er prachtig bij en binnen enkele minuten zouden we eindelijk ons kamp opbouwen.

Eenmaal aangekomen konden we de auto gewoon naast de stek parkeren. Dat maakte het uitladen een stuk gemakkelijker, want zoals elke karpervisser weet, neem je voor een meerdaagse sessie heel wat materiaal mee.

Eerst werd de bivvy opgezet. Daarna kregen de bedden hun plaats, gevolgd door de zetels die buiten werden gezet om optimaal van het uitzicht over het water te kunnen genieten. Vervolgens installeerden we de verlichting en sloten we onze koelbox met ingebouwde ventilator aan op het elektriciteitsnet.

Dat is één van de grote pluspunten van De Koperen Plas: elke stek beschikt over een 220 volt-aansluiting. Een enorme luxe tijdens een langere vissessie. Zeker met buitentemperaturen van rond de 28 graden was het ideaal om onze etenswaren, drankjes en aas netjes koel te kunnen bewaren. Geen gedoe met smeltende koelelementen of telkens opnieuw ijs moeten halen. Gewoon de stekker in het stopcontact en alles bleef perfect gekoeld.

Terwijl ons kamp langzaam vorm kreeg, genoten we van de rust rond het water. Alles stond klaar voor de komende dagen. De hengels moesten alleen nog worden opgebouwd, de stekken verkend en de eerste plannen gesmeed. Het vakantiegevoel was vanaf dat moment helemaal compleet. Nadat het kamp volledig was opgebouwd, kon het echte werk beginnen. Gianni nam uitgebreid de tijd om het water te verkennen. Met behulp van de dieptemeter bracht hij de bodemstructuur en de verschillende dieptes in kaart. Door de taluds en interessante bodemverschillen zorgvuldig af te lezen, bepaalde hij de voerstekken waar we de meeste kans op succes zouden hebben.

Na wat zoeken waren de keuzes snel gemaakt. We besloten met drie hengels te vissen. Eén hengel werd links van de stek gepositioneerd, één recht voor ons op een interessante diepte en de derde hengel werd dicht tegen het riet aan uitgevaren. Een plek waar je elk moment een nieuwsgierige karper verwacht.

Met onze opblaasboot voeren we rustig naar de gekozen stekken. De voerstekken kregen een mix van tijgernoten, de pellets van De Koperen Plas en een flinke portie Fishing Dreams Crumb. Als haakaas kozen we op iedere hengel voor een Fishing Dreams-boilie, afgewerkt met een opvallend roze nepmaïskorreltje. Een combinatie waar we veel vertrouwen in hadden.

Tijdens het uitvaren controleerden we nog enkele keren de diepte en de ligging van de montages. We wilden er absoluut zeker van zijn dat alles perfect lag voordat de avond viel. Uiteindelijk waren we tevreden en konden de hengels met een gerust hart blijven liggen voor de nacht.

Toen alles klaar was, was het tijd om zelf ook even te genieten. De barbeque werd aangestoken en na een heerlijke maaltijd maakten we samen met Lompie nog een ontspannen wandeling rond het water. De zon zakte langzaam weg en de rust keerde terug over De Koperen Plas. Het ideale moment om ons klaar te maken voor de eerste nacht.

Zoals iedere karpervisser weet, slaap je tijdens een vissessie nooit echt diep. Elk piepje van de beetmelder zorgt ervoor dat je meteen wakker bent. Die nacht bleef het echter opvallend rustig. We kregen af en toe een lijnzwemmer en één kleine brasem wist zelfs een van onze rigs te vinden, maar van echte karperactie was voorlopig nog geen sprake.

Toch was er iemand die iedere piep minstens even serieus nam als Gianni namelijk Lompie. Bij elke enkele beep schoot hij meteen rechtop in zijn mand alsof hij wilde controleren wat er aan de hand was. Duurde een piep iets langer of volgden er drie piepjes kort na elkaar, dan werd hij zichtbaar enthousiast. Meerdere keren was hij zelfs sneller uit de tent dan Gianni zelf.

Het was prachtig om te zien hoe hij de hele situatie leek te begrijpen. Alsof hij ondertussen perfect wist dat die piepjes iets met vissen te maken hadden. Elke keer stond hij klaar om mee naar de hengels te lopen, hopend dat er eindelijk een mooie karper aan de andere kant van de lijn zou hangen.

De eerste nacht leverde dan wel geen karpers op, maar het vertrouwen bleef groot. De stekken lagen perfect, het aas had de hele nacht kunnen werken en een nieuwe dag bood opnieuw nieuwe kansen.

De volgende ochtend werden we rustig wakker aan De Koperen Plas. Ondanks de verwachtingen en de spanning van de eerste nacht hadden we eigenlijk heerlijk geslapen. De omgeving was rustig en ook al was er het Truckfestival 2026 in Zwolle, viel de drukte enorm goed mee. Van echte overlast was absoluut geen sprake en we konden volop genieten van onze vakantie aan het water.

Zoals het hoort tijdens een visvakantie begon de dag met een heerlijke verse koffie. Daarna volgde een stevig ontbijt met een lekker eitje en spek. De perfecte start om er weer een lange dag aan de waterkant van te maken.

Ook Lompie had zijn ochtendritueel. Eerst een ontspannen wandeling rond het water, even de omgeving verkennen en genieten van alle geurtjes en indrukken. Hij voelde zich duidelijk helemaal thuis aan de plas en genoot zichtbaar van het buitenleven.

Na het ontbijt was het tijd om de hengels en de voerstekken opnieuw aandacht te geven. We besloten om nog wat bij te voeren met de pellets van De Koperen Plas zelf, aangevuld met onze eigen Fishing Dreams Crumb. Met de voerboot brachten we alles nauwkeurig naar de gekozen plekken. De stekken lagen er nog steeds perfect bij en het vertrouwen bleef groot.

Toch bleef het opvallend stil. Niet alleen bij ons, maar ook op de andere stekken rondom het water leek er weinig actie te zijn. Soms zie je tijdens een sessie meteen activiteit aan het oppervlak of hoor je regelmatig beetmelders afgaan, maar deze dag bleef De Koperen Plas bijzonder rustig.

Dat gaf ons natuurlijk ook de kans om volop te genieten van het moment. Een drankje aan de waterkant, een wandeling met Lompie, wat ontspannen praten en zelfs een spelletje Stratego tussendoor. Want een karpervakantie draait niet alleen om de vangsten, maar ook om de rust, de gezelligheid en de momenten samen.

Toch kwam er nog even spanning in de tent. Een beetmelder kwam tot leven en meteen was iedereen alert. Helaas wist de vis zich tijdens de dril los te zwemmen in het riet. Een gemiste kans, maar het gaf ons wel vertrouwen dat de stekken goed lagen en dat er vis aanwezig was.

Langzaam begonnen we het gevoel te krijgen dat de karpers misschien nog moesten wennen aan onze aanpak. Onze boilies en de Fishing Dreams Crumb waren nieuw op dit water en misschien hadden de vissen wat tijd nodig om het voer echt te leren kennen.

Het vertrouwen bleef echter groeien. Alles voelde goed namelijk de stekken, de aanpak, het materiaal en vooral de sfeer. Soms moet je op een nieuw water gewoon geduld hebben. De volgende dagen lagen nog helemaal open en één ding was zeker: we bleven er vol voor gaan.

Die avond doken we opnieuw de nacht in. De hengels lagen er perfect bij, het vertrouwen was nog steeds aanwezig, maar een echte grote karperrun bleef voorlopig uit. Geen mooie kromme hengel, geen lange fluiter van de beetmelder... alleen wachten.

Voor Gianni begon de teleurstelling langzaam zichtbaar te worden. Hij had zich zo verheugd op deze sessie en had zoveel voorbereiding in het water gestoken. Je zag het aan hem. Hij werd stiller en zat wat meer in gedachten verzonken. Niet omdat de sessie tegenviel, want we genoten nog steeds volop van het mooie water en de rust rond De Koperen Plas, maar omdat elke karpervisser dat gevoel kent.... je wil zo graag dat moment waarop alles samenkomt.

Toch bleef het vertrouwen bestaan. Elke nieuwe dag brengt nieuwe kansen en soms moet je gewoon geduld hebben. De stekken lagen goed, het aas lag op de juiste plaats en de vissen moesten vroeg of laat onze aanpak ontdekken.

En toen kwam eindelijk dat moment...

Een nieuwe dag brak aan en plots gebeurde waar we zo lang op hadden gewacht. De beetmelder kwam tot leven. De spanning was meteen terug. Dit was geen lijnzwemmer of brasem, dit voelde anders.

De hengel met een Fishing Dreams Fishy-boilie en het roze nepmaïsje was vertrokken.

De adrenaline schoot meteen omhoog. Na alle rustige uren was daar eindelijk de echte aanbeet. De hengel werd opgepakt en al snel voelden we dat dit geen kleine vis was. Wat volgde was een stevig gevecht. De vis trok, sleurde en vocht voor elke meter lijn die we probeerden terug te winnen.

Al snel hadden we door dat dit een serieus exemplaar was. De kracht waarmee de vis bleef doorgaan, maakte duidelijk dat we niet met een gemiddelde karper bezig waren. Elke beweging moest gecontroleerd gebeuren, zeker met het riet en de obstakels in de buurt.

De spanning liep hoog op. Na alle wachten, voorbereiden, voeren en vertrouwen houden, stond daar eindelijk het moment waarvoor we gekomen waren. De eerste echte kans op een prachtige karper van De Koperen Plas.

Nu kwam het erop aan om rustig te blijven en deze sterke vis veilig binnen te krijgen...En ja hoor… daar kwam eindelijk het moment waar we zo lang naar hadden uitgekeken.

Na een stevige dril kregen we de vis langzaam dichterbij. De spanning was enorm, maar uiteindelijk konden we hem veilig landen. Wat een gevoel! Na alle voorbereidingen, het zoeken naar de juiste stekken, het voeren en vooral het geduld bewaren, lag daar eindelijk onze beloning.

Een prachtige karper van maar liefst 22 kilo.

Wat een kracht zat er in deze vis. Samen met Gianni namen we hem voorzichtig vast om hem te wegen. Met twee handen aan de weegschaal controleerden we het gewicht en daarna was het natuurlijk tijd voor de foto's. Ook maakten we nog een mooi filmpje van deze prachtige bewoner van De Koperen Plas.

En wie stond er natuurlijk als eerste klaar? Lompie.

Hij was super enthousiast en wilde uiteraard ook even kennismaken met onze vangst. Toch bleef hij ontzettend flink luisteren. Ondanks alle aandacht die plots naar de vis ging, bleef hij rustig en geduldig wachten. Het was prachtig om te zien hoe hij helemaal mee was met het moment. Alsof hij ook begreep dat dit een bijzondere vangst was.

Ook de buren van de naastliggende stek kwamen even kijken naar onze mooie karper. Samen genieten van zo'n moment maakt het alleen maar mooier. Na de foto's en het bewonderen van de vis lieten we hem rustig terugglijden in zijn vertrouwde omgeving. Een zalig gevoel om zo'n sterke vis gezond terug te zien zwemmen.

Dit was hét moment waar we allemaal naar hadden uitgekeken. De spanning, de voorbereiding en het wachten werden beloond. Achteraf hoorden we zelfs dat Gianni blijkbaar de enige visser was die dat weekend zo'n grote karper had weten te vangen. Dat maakte het moment natuurlijk extra speciaal.

Na alle adrenaline en het besef van wat er net gebeurd was, besloten we onszelf te verwennen met een maaltijd aan de stek. Op De Koperen Plas kun je namelijk eten bestellen en dit wordt 's avonds netjes tot aan je eigen stek gebracht. De menukaart was eenvoudig te vinden via de website.

Onze keuze viel op kebab met aardappelschijfjes en een portie groenten. En eerlijk gezegd: het was heerlijk. De porties waren ruim, misschien zelfs wat te groot, maar na zo'n intens moment smaakte alles nog beter. Gianni zat ondertussen nog volop na te genieten en probeerde waarschijnlijk nog te beseffen wat hij net had meegemaakt.

Daarna gingen we opnieuw de nacht in. Vol vertrouwen, maar ook met een voldaan gevoel. Deze keer bleef het opnieuw vrij rustig. Een paar kleine tikjes op de beetmelders, maar geen nieuwe grote actie.

En dan kwam helaas de laatste dag...

De dag van opruimen en afscheid nemen van De Koperen Plas. Alsof het afscheid nog niet moeilijk genoeg was, kregen we er nog een extra uitdaging bij... De regen. Alles moest nat worden ingepakt. De tent, het materiaal en de spullen verdwenen één voor één richting auto en aanhangwagen.

Terwijl ik bezig was met het laden, gebeurde er plots opnieuw iets onverwachts.

De beetmelder ging af!

Een laatste kans op deze prachtige sessie. Deze keer kwam de aanbeet op een Fishing Dreams Nutty-boilie met geel nepmaïsje. Gianni pakte de hengel en opnieuw volgde een mooi gevecht. Niet veel later kwam er nog een prachtige karper boven van

Wat een afsluiter!

Deze tweede vis maakte het avontuur helemaal compleet. Je zag Gianni helemaal glunderen. Na de spanning van de eerste grote vis was dit opnieuw een bevestiging dat blijven geloven en doorzetten loont.

Toen alles uiteindelijk was ingeladen, namen we afscheid van onze stek. Daarna volgde nog het uitchecken en het afronden van de betalingen. Alles verliep op basis van vertrouwen en dat voelde heel aangenaam.

Met een voldaan gevoel begonnen we aan de terugreis richting huis.

Onze eerste ervaring met De Koperen Plas was er eentje om nooit te vergeten. Een prachtig water, een geweldige ontvangst, mooie voorzieningen en vooral een fantastische sfeer. De vangsten maakten het natuurlijk helemaal af.

Komen we nog terug?

Zeker weten!

Misschien wacht er de volgende keer wel een nog grotere verrassing onder het wateroppervlak. Maar één ding hebben we geleerd tijdens deze sessie: vertrouwen houden, goed voorbereiden en vooral blijven doorzetten.

Want soms komt dat ene moment waarop alles samenvalt.

En dat moment was voor ons deze vakantie aan De Koperen Plas.