Last minute naar de waterkant

Last minute naar de waterkant met Lompie en Gianni

Normaal stond ons visweekend gepland van zaterdag op zondag. Maar omdat vrienden met wie we soms samen vissrn toch wat schrik haddeb voor het voorspelde onweer, stelden zij voor om al op vrijdag te vertrekken. Daar moesten wij natuurlijk geen twee keer over nadenken!

Na mijn vroege shift sprongen Lompie en ik de auto in richting VGK Aalter. Het was heerlijk zomerweer... misschien zelfs iets te heerlijk. De zon brandde erop los en onze auto heeft nog altijd geen airco. Moet dringend hersteld worden. Tegen dat we aankwamen, waren we bijna zelf gerookte karpers. Gelukkig hadden we voldoende fris drinken mee. Niet alleen voor ons, maar ook voor Lompie, die regelmatig een frisse drinkpauze kreeg. Met die warmte was dat echt geen overbodige luxe.

Eenmaal aangekomen gingen we meteen op zoek naar een stek waar we met twee tenten konden staan, want de vriend van Gianni zou later aansluiten. We vonden al snel een mooi plekje en toen kon het echte werk beginnen.

Zoals altijd eerst de tent opzetten. Daarna kreeg ook de pop-up wc-tent zijn vaste plaatsje. De nieuwe kuipzeteltjes werden meteen getest... en goedgekeurd! Wat zitten die zalig comfortabel. Nog wat sfeerverlichting ophangen en onze stek zag er meteen gezellig uit. Een echt klein vakantiehuisje aan de waterkant.

De voerboot mocht als eerste het water op en niet veel later lagen alle lijnen netjes op hun plek. Terwijl de karpers rustig konden beslissen of ze zin hadden in een hapje, maakten Lompie en ik nog een ontspannen wandelingetje. Tegen dat we terug waren, was Gianni zijn vriend ook aangekomen. Ook hij installeerde zijn tent, hing zijn lichtjes op, zette zijn tafeltje klaar en legde zijn hengels in het water.

De avond bleef opvallend rustig. Geen piepers, geen tikjes... zelfs de vissen leken last te hebben van de warmte. Gelukkig hoef je niet altijd vis te vangen om een topavond te beleven. We genoten van een heerlijke barbeque, frisse drankjes en heel wat gezellige babbels. Meer moet dat soms echt niet zijn. Lompie lag ondertussen tevreden languit naast ons en genoot zichtbaar mee van het buitenleven.

Rond vijf uur 's morgens op zaterdag keken we samen naar de WK-wedstrijd van de Rode Duivels. Voetbal kijken aan de waterkant, tussen de hengels, met een drankje in de hand en vrienden rondom je... dat heeft toch iets speciaals. Een ervaring die je niet snel vergeet.

Tijdens de nacht kregen we bijna een mooie run. Helaas zwom de vis meteen de lelies in en wist hij zich uiteindelijk los te trekken. Jammer, maar dat hoort nu eenmaal bij het karpervissen.

Gelukkig bleef het daar niet bij. We konden enkele brasems landen en even later was het dan toch prijs. Victor wist een mooie karper te vangen. Dat zorgde meteen voor de nodige sfeer en de ontgoocheling van de verloren vis was snel vergeten.

Eigenlijk waren we van plan om zaterdagmiddag alweer naar huis te vertrekken. Maar het was zo gezellig dat we besloten nog even te blijven. Achteraf bekeken misschien niet de slimste timing, want plots trok de lucht helemaal dicht. Niet veel later zaten we midden in een stevige regenbui met donder en bliksem. Gelukkig zaten we veilig en droog in de tent.

Omdat niemand nog zin had om te koken in dat weer, zijn we snel frietjes gaan halen. Gezellig met z'n allen in de tent, een pakje friet op schoot, de regen die op het tentdoek tikte en ondertussen bleven onze lijnen gewoon in het water liggen. Dat zijn van die onverwachte momenten die een visweekend extra gezellig maken.

Rond drie uur in de namiddag klaarde het eindelijk wat op. Tijd om alles rustig op te kramen, de tenten af te breken en de auto weer vol te laden. Moe, een beetje nat, maar vooral met een grote glimlach reden we terug naar huis.

Het was opnieuw een heerlijk visavontuur met vrienden. Niet elke run eindigt met een vis op de mat en niet elk weekend verloopt zoals gepland. Maar net die onverwachte momenten, de lachbuien, de hitte, de regen, de barbecue, de frietjes in de tent en de gezelligheid maken zo'n weekend onvergetelijk.

En Lompie? Die heeft zich weer voorbeeldig gedragen en genoot van elke minuut.

Tot de volgende vissessie!